Nipen (227 m n.p.m.) oraz Festvågtind (541 m n.p.m.)
Lofoty

Nipen (227 m n.p.m.) oraz Festvågtind (541 m n.p.m.)

W tym artykule opiszemy wam szczegółowo dwa popularne szlaki z widokiem na miasteczko Henningsvær. Jeśli nie widzieliście jeszcze naszego artykułu - przewodnika po Lofotach - to od razu zostawiamy wam do niego linka. Znajdziecie tu praktyczne informacje na temat transportu, noclegów, wskazówek oraz innych wartych odwiedzenia miejsc.

Lofoty - przewodnik

Lofoty - przewodnik

Część I - praktyczny przewodnik po norweskim archipelagu - transport, noclegi oraz porady dotyczące przygotowania do podróży!

Nipen i Festvågtind

Dwa szczyty znajdujące się tuż nad Henningsvær (link do naszego artykułu). Naszym zdaniem należą one do obowiązkowych punktów podczas wizyty na Lofotach. To właśnie z ich wierzchołków robione są słynne zdjęcia z góry na charakterystyczne boisko piłkarskie, położone na końcu miasta na jednej z wysepek. Nic dziwnego, że w sezonie bywa tu tłoczno, bo to jedne z najbardziej rozpoznawalnych miejscówek w całym archipelagu. Oba szczyty leżą obok siebie i prowadzą do nich częściowo wspólne ścieżki. Można więc zdecydować, czy chcecie wejść na niższy Nipen (227 m n.p.m.), czy spróbować swoich sił na wyższym i bardziej wymagającym Festvågtindzie (541 m n.p.m.). Patrząc z miasteczka Henningsvær, od razu rzuca się w oczy strzelisty Festvågtind, który z tej perspektywy wygląda bardzo groźnie. Obok niego widoczny jest mniejszy, ale równie malowniczy Nipen. Z obu rozpościera się wspaniała panorama na archipelag.

Parking

Samochód można zostawić na darmowym parkingu jakieś 200 m od wejścia na szlak 68.170053, 14.221048. Jest niewielki i szybko się zapełnia. Alternatywą jest płatny parking kawałek wcześniej 68.171035, 14.214103 albo duży parking przed samym Henningsvær, o którym wspominaliśmy w naszym przewodniku.

Szlak na Nipen

Długość trasy:
591 m
Czas przejścia:
30 min
Przewyższenia:
180 m
Poziom zaawansowania:
średni

Opis szlaku

Szlak na Nipen rozpoczyna się około 200 metrów od wspomnianego parkingu. Początkowy odcinek prowadzi stromą, kamienistą ścieżką, która przy deszczowej pogodzie może być dość śliska i wymagająca ostrożności. Wraz ze wzrostem wysokości szybko zaczynają się pojawiać pierwsze widoki na Henningsvær oraz otaczające go wysepki. Po około 20-30 minutach podejścia docieramy do jeziora Heiavatnet, przy którym szlak się rozwidla - w prawo prowadzi ścieżka na Nipen, a w lewo na wyższy Festvågtind. Dalsza część drogi na Nipen jest znacznie łagodniejsza i prowadzi krótkim, dość płaskim odcinkiem, aż do punktu widokowego na szczycie. Stąd rozpościera się piękna panorama na miasteczko Henningsvær, charakterystyczne boisko piłkarskie oraz otaczające szczyty i morze. To idealne miejsce na krótki trekking, jeśli szukacie krótszej i spokojniejszej alternatywy dla Festvågtindu, ale z równie efektownym widokiem.

Szlak na Festvågtind

Długość trasy:
1.0 km
Czas przejścia:
1:17 h
Przewyższenia:
510 m
Poziom zaawansowania:
średni

Opis szlaku

Szlak na Festvågtind rozpoczyna się tak samo jak trasa na Nipen. Dopiero przy jeziorze Heiavatnet szlaki się rozwidlają. Aby wejść na Festvågtind, należy skręcić w lewo. Od tego momentu ścieżka ponownie zaczyna piąć się stromo w górę po kamieniach, a teren staje się bardziej wymagający. Im wyżej, tym szlak robi się bardziej odsłonięty i wyeksponowany, przez co jest też mocniej narażony na wiatr. Przy wilgotnych skałach warto zachować szczególną ostrożność, ponieważ miejscami może być ślisko. Z każdym krokiem widoki stają się coraz bardziej spektakularne, a w dole rozpościera się panorama na Henningsvær, jego słynne boisko piłkarskie, wysepki oraz otaczające morze. Ze szczytu Festvågtind (541 m n.p.m.) rozciąga się jedna z najbardziej charakterystycznych panoram na całych Lofotach.

Podsumowanie

My zdecydowaliśmy się wejść tylko na Nipen, bo pogoda zaczęła się pogarszać, a deszcz uczyniłby wspinaczkę na Festvågtind niebezpieczną. Cała trasa na Nipen i zejście zajęły nam nieco ponad godzinę. Zrobiliśmy w sumie 2,4 km (wliczając dojście do parkingu). Szlak nie jest szczególnie wymagający kondycyjnie i spokojnie nadaje się na krótszą wycieczkę.

Sezonowość

W sezonie letnim o ile warunki pogodowe są dobre to szlak jest bezpieczny, choć bywa tu tłoczno. Na wiosnę i jesień trasa bywa błotnista, a w wyższych partiach mogą zalegać płaty śniegu. Potrzebne są dobre buty trekkingowe, kijki ułatwiające podejście i ostrożność przy zejściu. Natomiast zimą wejście jest możliwe, ale tylko dla osób doświadczonych, z odpowiednim sprzętem. Ścieżka jest stroma i oblodzona, co stwarza duże niebezpieczeństwo.

Najczęściej zadawane pytania

Na który szczyt wejść: Nipen czy Festvågtind?

Oba szczyty leżą obok siebie nad Henningsvær i mają częściowo wspólną ścieżkę. Nipen to niższa, łatwiejsza opcja - 227 m, a Festvågtind jest wyższy i bardziej wymagający - 541 m. Jeśli chcesz klasyczny widok na Henningsvær bez trudnej wspinaczki, wystarczy Nipen; Festvågtind wynagradza silniejszych turystów wyższą panoramą.

Ile trwają i jak trudne są szlaki na Nipen i Festvågtind?

Oba mają średni stopień trudności. Szlak na Nipen jest krótki - około 591 m długości i 180 m przewyższenia, około 30 minut podejścia. Festvågtind to około 1 km i 510 m przewyższenia, około 1 godziny 17 minut podejścia. Wejście i zejście z Nipen zajęło nam nieco ponad godzinę, 2,4 km wliczając dojście z parkingu.

Gdzie zaparkować pod Nipen i Festvågtind?

Mały bezpłatny parking jest około 200 m od wejścia na szlak, przy 68.170053, 14.221048, ale szybko się zapełnia. Alternatywą jest płatny parking kawałek wcześniej przy 68.171035, 14.214103 albo duży parking tuż przed Henningsvær.

Dlaczego Nipen i Festvågtind są tak popularne?

Z tych szczytów robi się słynne zdjęcia z lotu ptaka na boisko piłkarskie w Henningsvær, położone na małej wysepce na skraju miasta - jedno z najbardziej rozpoznawalnych miejsc na Lofotach. Z obu wierzchołków rozpościera się wspaniała panorama archipelagu, dlatego w sezonie szlaki bywają tłoczne.

Kiedy najlepiej wejść na Nipen i Festvågtind?

Latem przy dobrej pogodzie szlak jest bezpieczny, choć tłoczny. Wiosną i jesienią bywa błotnisty, a wyżej mogą zalegać płaty śniegu, więc zabierz dobre buty i kijki. Zimą wejście jest tylko dla doświadczonych z odpowiednim sprzętem - ścieżka jest stroma i oblodzona, co czyni ją niebezpieczną.

Autorzy: Julia, Paweł

A jeżeli chcecie być na bieżąco z kolejnymi podróżniczymi inspiracjami to wpadajcie na naszego Instagrama!

@journeysjar