Barania Góra - szlak z Wisły Czarnego na wieżę widokową

Barania Góra

Barania Góra (1220 m n.p.m.) to drugi najwyższy szczyt Beskidu Śląskiego. Wyższe jest jedynie Skrzyczne (1257 m n.p.m.). Masyw ma dwa wierzchołki: wyższy, główny, na którym stoi charakterystyczna żółta wieża widokowa, oraz niższy, położony nieco na południe Wierch Wisełka (1190 m n.p.m.). To, co wyróżnia Baranią Górę spośród innych beskidzkich szczytów, to jej stoki, na których rodzi się Wisła, najdłuższa rzeka Polski. Na wierzchołek prowadzi kilka dobrze oznakowanych szlaków, między innymi z Wisły Czarnego, Kamesznicy i Węgierskiej Górki. Przez szczyt przebiega też czerwony Główny Szlak Beskidzki, dlatego Barania Góra bywa zarówno celem jednodniowej wycieczki, jak i przystankiem na dłuższej wędrówce.

Rezerwat przyrody Barania Góra

Górne partie masywu chroni Rezerwat Przyrody Barania Góra, utworzony w 1953 roku. Ochroną objęto naturalny górski las mieszany, który wyżej przechodzi w bór świerkowy, oraz cały obszar źródliskowy Wisły. Rezerwat jest ostoją rzadkiego głuszca, który stał się symbolem tego miejsca, a w okolicznych lasach żyją także wilki, rysie i niedźwiedzie. Niżej, wzdłuż potoków Czarnej i Białej Wisełki, rozciąga się drugi rezerwat: Rezerwat Przyrody Wisła.

Na terenie rezerwatu obowiązują ścisłe zasady: poruszamy się wyłącznie wyznaczonymi szlakami, nie biwakujemy i nie schodzimy ze ścieżek w poszukiwaniu źródeł. Ważna informacja dla właścicieli czworonogów: na teren Rezerwatu Barania Góra obowiązuje zakaz wprowadzania psów. Szczyt leży w granicach rezerwatu, więc z psem nie wejdziecie na Baranią Górę żadnym szlakiem. Dokładny obszar rezerwatu sprawdzicie na mapach turystycznych, zaznaczając go w opcjach terenu.

Źródła Wisły

Wiele osób wybiera się na Baranią Górę właśnie po to, by zobaczyć źródło najdłuższej rzeki w Polsce - Wisły. W rzeczywistości nie ma jednego źródła. Cały masyw stanowi obszar źródliskowy, a za początek rzeki można uznać każdy potok i każdą strużkę spływającą po jego zboczach. Wisła powstaje z połączenia dwóch potoków: Czarnej Wisełki i Białej Wisełki, które łączą się w Jeziorze Czerniańskim. Biała Wisełka zawdzięcza nazwę jasnemu, skalnemu podłożu i spienionej wodzie. Będziecie mogli ją obserwować przez pierwszą część trasy szlakiem niebieskim. Czarna Wisełka płynie po ciemniejszym dnie.

Umowne źródła obu potoków leżą jednak poza szlakami, w ściśle chronionej części rezerwatu, i nie wolno do nich podchodzić. Dlatego 29 kwietnia 2026 roku przy niebieskim szlaku z Wisły Czarnego, na wysokości około 1100 m n.p.m., odsłonięto tablicę wskazującą symboliczny obszar źródliskowy Wisły. Mijaliśmy ją podczas naszej wędrówki.

Dodatkową atrakcją na niebieskim szlaku są Kaskady Rodła: ponad dwadzieścia naturalnych progów i wodospadów na Białej Wisełce, z których najwyższy ma około 5 metrów. Je również miniecie podczas wędrówki szlakiem niebieskim.

Schronisko PTTK na Przysłopie

Na szczycie Baraniej Góry nie ma schroniska. Najbliższym jest Schronisko PTTK Przysłop pod Baranią Górą, położone na polanie Przysłop na wysokości około 950 m n.p.m. Od szczytu dzieli je mniej więcej 2,8 km, a prowadzą do niego szlaki czerwony i zielony. Obecny budynek powstał w latach 70. XX wieku. Wcześniej, od 1925 do 1979 roku, schronisko mieściło się w drewnianym pałacyku myśliwskim Habsburgów. Tuż obok działa Muzeum Turystyki Górskiej PTTK z pamiątkami związanymi z historią Beskidu Śląskiego. Nasza pętla nie przechodzi przez Przysłop, ale do schroniska dotrzecie wariantem niebiesko-czarnym, opisanym w dalszej części artykułu. Aktualną ofertę noclegów i godziny otwarcia sprawdzicie na https://przyslop.pl/.

Wieża widokowa na Baraniej Górze

Szczyt Baraniej Góry to rozległe wypłaszczenie, a drzewa na zachodnim stoku zasłaniają część panoramy. Dlatego w 1991 roku, z inicjatywy Koła Przewodników Beskidzkich w Katowicach, stanęła tu wieża widokowa. Ta charakterystyczna żółta, stalowa konstrukcja ma 15,2 m wysokości i waży ponad 12 ton. Wejście jest bezpłatne i możliwe przez cały rok.

Wieża ma za sobą trudny okres. W kwietniu 2024 roku zamknięto ją ze względu na zły stan techniczny, a jej przyszłość przez kilka miesięcy stała pod znakiem zapytania. Obiekt przejął wtedy Oddział PTTK w Wiśle, który przy wsparciu miasta, Nadleśnictwa Wisła i darczyńców przeprowadził gruntowny remont: wymieniono zużyte elementy i ponownie zabezpieczono konstrukcję przed korozją. Od 27 września 2024 roku wieża znów jest dostępna dla turystów. Pierwszy raz ją widzieliśmy jeszcze przed remontem, w 2023 roku. Teraz wieża nabrała mocniejszego żółtego koloru, więc od razu widać że została odświeżona od tamtego czasu.

Wysiłek włożony w podejście naprawdę się opłaca, bo z wieży rozciąga się jedna z najładniejszych panoram w Beskidach. Dobrze widać stąd Beskid Śląski i Beskid Żywiecki: między innymi Skrzyczne z charakterystycznym masztem, Klimczok, Czantorię oraz Babią Górę. Przy dobrej pogodzie na horyzoncie pojawiają się także Tatry i Mała Fatra.

Warianty trasy

Wariantów tras na Baranią Górę jest naprawdę sporo. W tym artykule szczegółowo opiszemy pętlę z Wisły Czarnego, którą przeszliśmy. W dalszej części, razem z mapkami, znajdziecie też kilka innych popularnych szlaków na Baranią Górę: od najkrótszego wejścia z Kamesznicy po całodniową trasę z Węgierskiej Górki. Jest jeszcze kilka dłuższych opcji o których nie wspominaliśmy przez Przysłop lub w drugą stronę przez Malinowską Skałę. Trasy:

Szlak niebieski i żółty z Wisły Czarnego - pętla przez Magurkę Wiślańską

Jak zwykle postawiliśmy na pętlę, bo nie lubimy wracać dokładnie tą samą drogą. Ten wariant pozwala zobaczyć na jednej trasie zupełnie różne oblicza Baraniej Góry. Pod górę prowadzi nas szlak niebieski przez Dolinę Białej Wisełki, obok Kaskad Rodła i symbolicznych źródeł Wisły, aż pod wieżę widokową na szczycie. Wracamy odsłoniętym, widokowym grzbietem przez Magurkę Wiślańską (1140 m n.p.m.), a potem spokojnym szlakiem żółtym.

Parking

Tuż przy początku szlaku znajduje się niewielki płatny parking z automatem. Postój kosztuje 10 zł za dobę. Współrzędne parkingu: 49.620749, 18.945958. Jeśli zabraknie tu miejsc, niespełna 700 m dalej znajdziecie większy, nieutwardzony darmowy parking. Współrzędne to: 49.619600, 18.939067

Długość trasy:

18 km

Czas przejścia:

5:45 h

Przewyższenia:

800 m

Poziom zaawansowania:

łatwy

Na teren Rezerwatu Barania Góra jest zakaz wprowadzania psów. Dokładny obszar znajdziecie, klikając w opcjach terenu na mapach turystycznych.

Opis szlaku

Ze wspomnianego wyżej parkingu ruszamy szlakiem niebieskim asfaltową drogą, która prowadzi w las wzdłuż Białej Wisełki. Ten odcinek ciągnie się przez niecałe 3 km. Po drodze towarzyszą nam liczne wodospady i progi skalne na potoku, a na końcu asfaltu mijamy Kaskady Rodła, czyli zespół ponad dwudziestu naturalnych wodospadów. To jeden z największych atutów tej trasy. Następnie, zgodnie z drogowskazem, skręcamy w prawo i przez mostek wchodzimy na leśną ścieżkę.

Od tego miejsca szlak prowadzi dość szeroką, przyjemnie wznoszącą się ścieżką przez jesienny las (byliśmy tu pod koniec października). Z czasem droga się zwęża, robi się bardziej kamienista i momentami ostrzej pnie się w górę. Zza łysiejących już drzew powoli zaczynają wyłaniać się pierwsze widoki.

Po drodze mijamy tablicę wskazującą symboliczny obszar źródliskowy Wisły, odsłoniętą w kwietniu 2026 roku. Powstała po to, by turyści mogli bezpiecznie poznać to miejsce bez zapuszczania się w dzikie, chronione siedliska przyrodnicze. Więcej o tym, gdzie naprawdę zaczyna się Wisła, przeczytacie w sekcji Źródła Wisły. Dalej szlak robi się dość wąski i przypominał nam ścieżkę prowadzącą na Romankę. Jeśli jeszcze tam nie byliście, zajrzyjcie do naszego artykułu o Romance i Rysiance.

Po około 4 km leśnej drogi docieramy do rozwidlenia, gdzie drogowskaz kieruje nas w prawo i informuje, że do wieży widokowej zostało już tylko 10 minut. Teren coraz bardziej się odsłania. Kawałek dalej mijamy charakterystyczną wychodnię skalną, z której dobrze widać maszt na Skrzycznem oraz nieco bliżej szczyt Malinowskiej Skały. Jeszcze ostatnie podejście i przed nami wyrasta żółta, wysoka na 15,2 m wieża widokowa na Baraniej Górze. Z jej szczytu dobrze widać Beskid Śląski i Beskid Żywiecki, a przy dobrej pogodzie również Tatry i Małą Fatrę.

Ze szczytu wracamy w kierunku, z którego przyszliśmy. Na rozwidleniu tym razem idziemy prosto szlakiem czerwonym i zielonym, który trawersuje zbocze Baraniej Góry. Przez chwilę schodzimy, by zaraz znów wspinać się w stronę Magurki Wiślańskiej. Ścieżka na tym odcinku jest w dużej mierze odsłonięta i kamienista. Na kolejnym rozwidleniu podążamy szlakiem zielonym przez sam szczyt Magurki.

Na następnym rozwidleniu skręcamy na szlak żółty. Od tego miejsca zaczynamy schodzić, coraz bardziej zagłębiając się w gęsty las. Na tym odcinku turystów jest naprawdę niewielu, spotkaliśmy zaledwie kilka osób. W pewnym momencie szlak wychodzi na szerszą drogę. Mijamy chatkę z jedzeniem i altankę, przy których robi się już tłoczniej, bo sporo osób odpoczywa tu na trawie przy posiłku.

Dalej idziemy szlakiem żółtym, aż docieramy do niewielkiej polanki, ale z jakimi widokami! Rzucamy ostatnie spojrzenie na góry z wysokości i ponownie wchodzimy w gęsty las.

Szlak oficjalnie dochodzi do drogi asfaltowej i prowadzi przez Cieńków aż do głównej drogi w stronę parkingu. Po drodze jest jednak kilka zejść, którymi można skrócić trasę i ograniczyć liczbę kilometrów po asfalcie. My skorzystaliśmy z jednego z nich i krótszą drogą doszliśmy prosto na parking, z którego ruszaliśmy, zamykając całą pętlę.

Szlak niebieski z Wisły Czarnego

Jeden z łatwiejszych i najczęściej wybieranych szlaków na Baranią Górę. Wchodzimy i schodzimy tą samą drogą, czyli szlakiem niebieskim przez Dolinę Białej Wisełki, obok Kaskad Rodła i tablicy ze źródłami Wisły. Trasa nie jest trudna, ale nie należy też do najkrótszych, dzięki czemu można dłużej cieszyć się widokami. Przed wejściem na szlak znajduje się wygodny parking.

Długość trasy:

14,8 km

Czas przejścia:

4:45 h

Przewyższenia:

681 m

Poziom zaawansowania:

łatwy

Szlak niebieski i czarny z Wisły Czarnego przez Przysłop

Ciekawa pętla dla osób, które chcą połączyć wejście na Baranią Górę z wizytą w schronisku. Na szczyt wchodzimy szlakiem niebieskim przez Dolinę Białej Wisełki. Schodzimy na polanę Przysłop, gdzie można odpocząć w Schronisku PTTK Przysłop pod Baranią Górą. Wracamy do Wisły Czarnego doliną Czarnej Wisełki. Duża część tej pętli pokrywa się ze ścieżką dydaktyczno-przyrodniczą, która prowadzi dolinami obu Wisełek, więc dzięki tablicom edukacyjnym po drodze sporo się dowiecie o tutejszej przyrodzie.

Długość trasy:

18,2 km

Czas przejścia:

5:40 h

Przewyższenia:

711 m

Poziom zaawansowania:

łatwy

Szlak czarny z Kamesznicy (Fajkówka)

Najkrótszy i zarazem najszybszy szlak na Baranią Górę, prowadzący od wschodniej strony masywu. Dobry wybór, jeśli macie mało czasu, ale chcecie stanąć na szczycie i wejść na wieżę widokową. W Kamesznicy, w okolicy Fajkówki, znajduje się kilka niewielkich, płatnych parkingów.

Długość trasy:

8,7 km

Czas przejścia:

3:05 h

Przewyższenia:

509 m

Poziom zaawansowania:

łatwy

Szlak czerwony z Węgierskiej Górki

Jeśli planujecie całodniową wycieczkę, to właśnie ten szlak powinniście wybrać. Prowadzi nim czerwony Główny Szlak Beskidzki. Nie należy do najłatwiejszych ani najkrótszych, ale dzięki temu gwarantuje długie delektowanie się pięknymi górskimi widokami na mniej uczęszczanym, spokojniejszym szlaku. Pozwoli Wam też solidnie się zmęczyć! Trasa w dwie strony prowadzi tą samą trasą.

Długość trasy:

24,4 km

Czas przejścia:

8:13 h

Przewyższenia:

1206 m

Poziom zaawansowania:

średni